Οφειλόμενη ανταπάντηση προς γνώση και συμμόρφωση ως προς τα επιμέρους σκέλη της παρέμβασης της δημοτικής αρχής της Θεσσαλονίκης, όπως δημοσιεύτηκε στο blog taxalia
1. Η έκθεση του Σώματος Ελεγκτών και Επιθεωρητών Δημόσιας Διοίκησης για το 2008, όπως δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Καθημερινή αποκαλύπτει ότι:
Η διαφθορά ενδημεί στη δημόσια διοίκηση. Τέσσερις τομείς της διοίκησης εμφανίζονται ως οι πλέον προβληματικοί: οι υπηρεσίες με αρμοδιότητα τη χορήγηση αδειών επιχειρήσεων (αν δεν σφάλλω υπάγεται στους ΟΤΑ), με δείκτη παραβατικότητας 25%, τα δημόσια έργα και οι προμήθειες - συμβάσεις (21,74%),τα προγράμματα κατάρτισης (20,51%), και ο τομέας της Πολεοδομίας (αν δεν σφάλλω υπάγεται στους ΟΤΑ) που ασχολείται με πολεοδομικές παραβάσεις και αυθαίρετα (17,48%) όπου διαπιστώνεται απουσία ελέγχων.
Aγκάθι για τους δήμους και τα NΠΔΔ αναδεικνύεται η εκτέλεση δημοσίων έργων με απευθείας αναθέσεις μέσω κατακερματισμού των μεγάλων σε μικρότερα, δίχως να ακολουθηθούν διαδικασίες διαγωνισμών. Aκόμη όμως και σε περιπτώσεις μειοδοτικών διαγωνισμών διαπιστώνονται παραβάσεις του κριτηρίου της χαμηλότερης τιμής. Aπό την άλλη, πληθώρα αυθαίρετων κτισμάτων δεν καταγράφεται, αφού οι καταγγελίες δεν ελέγχονται καν. Oικοδομικές άδειες εκδίδονται κατά παράβαση των όρων και περιορισμών δόμησης, κυρίως χωρίς απαιτούμενες εγκρίσεις δασικών, αρχαιολογικών και άλλων αρμοδίων υπηρεσιών. Οι ΟΤΑ εμπλέκονται σε πολλές περιπτώσεις κακοδιοίκησης. «Η άσκηση της εξουσίας εκ μέρους αρκετών δημάρχων, στα όρια της νομιμότητας ή και πέραν αυτών και οι ανεπαρκείς έλεγχοι, είναι μερικοί από τους παράγοντες που ευνοούν την κακοδιοίκηση στην Τοπική Αυτοδιοίκηση», αναφέρεται στην έκθεση.
Από τη χαρτογράφηση των υπηρεσιών που χωλαίνουν, οι δήμοι, όπως προκύπτει, κρατούν τα σκήπτρα με 214 ελέγχους, εκ των οποίων σε 32 περιπτώσεις αναζητήθηκαν ποινικές ή πειθαρχικές ευθύνες υπαλλήλων. Ακολουθούν οι νομαρχίες με 153 εκθέσεις (σε 29 περιπτώσεις αναζητήθηκαν ευθύνες), τα Νομικά Πρόσωπα (134 πορίσματα, 16 πειθαρχικές και ποινικές ευθύνες), τα υπουργεία (82 εκθέσεις και 11 πειθαρχικές) και οι περιφέρειες με 25 πορίσματα (σε 4 περιπτώσεις υπαλλήλων έγινε πειθαρχικός έλεγχος). Η γεωγραφική κατανομή της παραβατικότητας εμφανίζει πρώτη στην κατάταξη τη Δ. Μακεδονία με δείκτη 60%, την Κρήτη με 31,25%. Ακολουθούν: Ιόνια Νησιά (25%), Κεντρική Μακεδονία (24%), Ν. Αιγαίο (21.43%), Αν. Μακεδονία-Θράκη (20%), και Πελοπόννησος (18%)
Αν εξακολουθείτε να πιστεύετε ότι έχω πέσει θύμα προπαγάνδας, προφανώς το ίδιο πιστεύετε ότι έπαθε και ο Γενικός Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης κ. Λέανδρος Ρακιντζής
2. Σε κανένα σημείο του κειμένου μου δεν αμφισβητώ την τέλεση των πολιτιστικών εκδηλώσεων, ούτε των συνεδρίων, ούτε του Φεστιβάλ Κινηματογράφου ή Τραγουδιού ή οποιασδήποτε άλλης μορφής τέχνης. Αμφισβητώ ευθέως την χρησιμότητά τους και την βαρύτητά τους ως τεκμήριο ποιότητας ζωής και πολιτισμού και κατά συνέπεια απαξιώνω παντελώς την ύπαρξή τους. Το μοναδικό αυταπόδεικτο κύριε δήμαρχε είναι ότι από όλα αυτά τα συνέδρια και τις πολιτιστικές εκδηλώσεις δεν έχει αναδειχθεί ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΑΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ άξιος λόγου, ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ δεν δημοσιεύτηκε στον επιστημονικό (;) τύπο της Θεσσαλονίκης. Επίσης δεν αμφισβητώ το γεγονός ότι είμαστε η πόλη με το τερατώδες πανεπιστήμιο των 100.000(+) φοιτητών. Στηλιτεύω το γεγονός ότι η πόλη εξαρτάται αποκλειστικά και μόνο από τους φοιτητές, πράγμα ανεπίτρεπτο για μια μεγαλούπολη των 1.500.000 κατοίκων.
3. Κύριε δήμαρχε δεν είναι ανάγκη να είναι θανατηφόρο το αστικό ατύχημα. Άλλωστε για αυτό τον λόγο ονομάζεται ατύχημα και όχι δυστύχημα. Ένα ράγισμα στον προφυλακτήρα ή ένα βαθούλωμα στο καπό από τον επιπόλαιο άνθρωπο που θα βρεθεί στο διάβα σου έχει (τουλάχιστον για μένα) ανυπολόγιστο υλικό και ψυχικό κόστος, χώρια τον τραυματισμό του συνανθρώπου μας. Δεν επιθυμώ ούτε εγώ ούτε οι συμπολίτες μου να πληρώνουμε τα συνεργεία και τα δικαστήρια και την ψυχική οδύνη του καθενός. Το Λονδίνο και το Παρίσι και η Νέα Υόρκη έχουν από 15 εκατομμύρια κατοίκους η κάθε μία και είναι άτοπη η σύγκριση της πόλης με αυτές. Θα μπορούσες να συγκρίνεις την Θεσσαλονίκη με το Άμστερνταμ ή την Βιέννη ή την Βαρκελώνη ή την Μασσαλία ή τη Νίκαια της Γαλλίας. Να συγκρίνεις το οδικό δίκτυο των πόλεων αυτών, την αναλογία πρασίνου ανά κάτοικο, το εύρος και την έκταση των δημόσιων συγκοινωνιών, την υποδομή και την αρτιότητα των κοινόχρηστων χώρων. Να συγκρίνεις. Και να κλάψεις. Οικτρά. Κακό δεν είναι να υπάρχουν χιλιάδες καφετέριες. ΚΑΚΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΓΕΜΑΤΕΣ. Γιατί ο χρόνος, ως πεπερασμένη έννοια, όταν αναλίσκεται στο τάβλι και στον φραπέ στερείται από κάπου αλλού. Στερείται από την εργασία (όταν υπάρχει) ή στερείται από τις αναρίθμητες πολιτιστικές εκδηλώσεις και τις γκαλερί και τις εκθέσεις ζωγραφικής και τα θέατρα που υπάρχουν σε αυτήν την πόλη. Όσον αφορά στην δημοτική αστυνομία κ. δήμαρχε, τα είπατε όλα. Και μόνο το γεγονός ότι η φιλοδοξία ενός πτυχιούχου ανθρώπου που γνωρίζει 2 γλώσσες εξαντλείται στο να κρατάει ένα μπλοκάκι και να τριγυρίζει στις λαϊκές και στα σοκάκια να κόβει πρόστιμο στους μεροκαματιάρηδες αρκεί… Όταν αυτοί οι άνθρωποι βλέπουν τους αξιόλογους συνομήλικούς τους να προοδεύουν κοπιάζοντας, είναι μοιραίο να παρουσιάσουν συμπτώματα αφόρητου κόμπλεξ και κατωτερότητας. Παρόλα αυτά, μιας και πρόκειται για υπηρεσία του δήμου που την πληρώνουμε έτσι κι αλλιώς, κάντε ένα καλό κ. δήμαρχε. Αμόλησέ τους στην Μητροπόλεως που κάθε μέρα γίνεται της τρελλής. Θέλουμε δε θέλουμε πατάμε την λεωφορειολωρίδα από τα διπλοπαρκαρίσματα. Ήμαρτον!
4. Εδώ κύριε δήμαρχε πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Κάτι το οποίο αγνοεί ο πολύς κόσμος. Συνοπτικά θα πούμε ότι είναι άλλο πράγμα ο κεφαλαιοκράτης και άλλο πράγμα ο πλουτοκράτης. Κεφαλαιοκράτης είναι αυτός που έχει στην κατοχή του αξία η οποία μπορεί να αφαιρεθεί μόνο με πόλεμο ή καταστροφή. Κεφάλαιο είναι η γη και το εργοστάσιο. Κεφάλαιο είναι κάτι που δεν μπορεί να αντικατασταθεί. Το κεφάλαιο μπορεί να παράγει πλούτο, ενώ ο πλούτος δεν είναι σίγουρο ότι μπορεί να δημιουργήσει κεφάλαιο. Κεφάλαιο είναι π.χ. ένα οικόπεδο στην Σαντορίνη με θέα το ηλιοβασίλεμα. Επειδή η γη δεν είναι άπειρη, είναι προφανές ότι η θέση – και άρα η μοναδικότητα - του οικοπέδου το καθιστούν μονάκριβο. Επιπλέον, χτίζοντας ένα ξενοδοχείο σε αυτήν την θέση μπορείς επ’ άπειρον να εισπράττεις. Σε αυτήν την περίπτωση η γη είναι το κεφάλαιο και το εισόδημα που προκύπτει είναι ο πλούτος. Αν πουλήσεις το οικόπεδο θα εισπράξεις πλούτο, ενώ πολλοί είναι οι εκατομμυριούχοι που δεν μπορούν να αγοράσουν ένα τέτοιο οικόπεδο στην Σαντορίνη, ακριβώς γιατί ως κεφάλαιο είναι μοναδικό. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με το εργοστάσιο. Το εργοστάσιο για να στηθεί απαιτεί γη, εξοπλισμό, τεχνογνωσία, πρώτες ύλες και εργάτες. Είναι κεφάλαιο γιατί μπορεί να παράγει πλούτο και ταυτοχρόνως πολλοί πλούσιοι (όσο και να θέλουν) δεν μπορούν να αποκτήσουν εργοστάσιο. Από τα παραπάνω συνάγεται ότι ένας κεφαλαιοκράτης σχεδόν πάντα κατέχει πλούτο, ενώ ένας πλουτοκράτης σχεδόν ποτέ δεν είναι κεφαλαιοκράτης. Όσον αφορά στην Θεσσαλονίκη, οι άνθρωποι που είναι «επφανείς» είναι στο σύνολό τους πλουτοκράτες. Και καλά κάνουν και κατέχουν πλούτο και να ζήσουν να τον χαίρονται. Ούτε φθόνησα ούτε ζήλεψα κάποιον. Το θέμα είναι ότι αυτοί οι άνθρωποι πλουτίζουν χωρίς να παράγουν ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΕ. Πλουτίζουν από την αγωνία των Μακεδόνων πατεράδων να σπουδάσουν τα παιδιά τους ή από την αγωνία τους να «γιατρευτούν» σε κάποιο «καλό» θεραπευτήριο. Επιπλέον όσοι Μακεδόνες έχουν χρήματα δεν επενδύουν στο στήσιμο κάποιου εργοστασίου που θα παράγει πλούτο, που θα χαρίσει τεχνογνωσία, που θα βοηθήσει ανθρώπους να ξεφύγουν από την ανεργία και την μιζέρια. Τι κάνουν όλοι αυτοί; Επενδύουν στην Θεσσαλονίκη αγοράζοντας ακίνητα. Όλοι ρίχνουν νερό στο μύλο του οποίου την πέτρα σέρνουν οι φοιτητές. Το αποτέλεσμα ποιο είναι; Να γυρίζει το γαϊδούρι γύρω - γύρω χωρίς ποτέ να δει το φως του ήλιου. Το γαϊδούρι θα διανύσει χιλιάδες χιλιόμετρα χωρίς να βγει από την πόρτα.
Παρόλα αυτά κύριε δήμαρχε δεν απάντησες ως προς τον ΠΛΟΥΤΟ και τον ΜΟΧΘΟ των ΥΠΟΛΟΙΠΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ που κατασπαταλάται μέσα στην Θεσσαλονίκη. Γιατί δεν με εγκαλείς για αυτό; Είναι λογικό να μην αναφερθείς σε ένα κομμάτι που κατέχει περίπου το 20% του αρχικού μου κειμένου; Μήπως δεν απαντάς… Γιατί αν επιτέλους αντιληφθούν οι ΠΕΡΗΦΑΝΟΙ ΚΑΙ ΔΟΥΛΕΥΤΑΡΑΔΕΣ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ το παιχνίδι που έχει στηθεί στην «συμπρωτεύουσα» (δοθείσης και της Εγνατίας Οδού) σε 1 ώρα θα βρίσκονται στο κέντρο της Θεσσαλονίκης; Και θα τα κάνουν λαμπόγυαλο; Και κάποιοι θα πάνε στα σπίτια τους;
5. Κύριε δήμαρχε η Αθήνα καλώς ή κακώς είναι μια τερατούπολη της οποίας η βιομηχανική ζώνη έχει έκταση όσο 3 Θεσσαλονίκες. Δεν εξαρτάται από το Καποδιστριακό ή από την Πάντειο. Έχει χιλιάδες εταιρείες ελληνικές αλλά και παραρτήματα πολυεθνικών. Κουτσά στραβά έχει δουλειά. Εδώ τι έχει; Ποιος θα νοικιάσει σε ποιον και ποιος θα σερβίρει καφέ σε ποιον; Και παρεπιπτόντως, το Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο γνωρίζω πολύ καλά πόσο μεγάλο είναι αλλά και ποιος το έφτιαξε. Ο Αθάνατος Ηπειρώτης Ιωάννης Δομπόλης που διέθεσε όλη του την περιουσία για την ίδρυση του Πανεπιστημίου του νεοσύστατου ελληνικού κράτους. Που ήταν τόσο σεμνός ώστε ούτε το όνομά του επιθυμούσε να φανεί πουθενά και γι’ αυτό το ίδρυμα ονομάστηκε Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο.
6. Κύριε δήμαρχε προσέχω πολύ καλά τι λέω και τι γράφω. Δεν είπα ότι εκλεγήκατε εξ Αθηνών, είπα ότι διοριστήκατε. Και δεν κατηγορώ μόνο εσάς. Κατηγορώ όλην την πολιτική ομήγυρι της Θεσσαλονίκης ότι διοριστήκατε εξ Αθηνών. Οι Θεσσαλονικείς σας ψήφισαν και εν τέλει σας εξέλεξαν αλλά δεν ήταν αυτοί που σας έθεσαν επικεφαλής του συνδυασμού. ΤΕΘΗΚΑΤΕ ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΑΠΕΥΘΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΕΟΥΣΑ ΕΣΕΙΣ ΚΑΙ Ο ΝΟΜΑΡΧΗΣ ΚΑΙ - ΟΛΟΙ ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ - ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ - ΟΛΑ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ.
7. Μιλάω για την αθλητική εφημερίδα Center For που προσπαθώντας να προσεγγίσει αντικειμενικά τα πράγματα – εις το μέτρο του δυνατού - δεν βρήκε ανταπόκριση στο αναγνωστικό κοινό. Και δεν υστερούσε ούτε στην ποιότητα χαρτιού ούτε στα χρώματα ούτε στην αρθογραφία ούτε πουθενά. Πολύ απλά, δεν πληρούσε τα οπαδικά κριτήρια και δεν κολύμπησε στο κανάλι της τεχνητής έχθρας με τους συνέλληνες της νοτίου Ελλάδας. Και σχετικά με το σχόλιό σας δεν είπα ποτέ ότι προσδοκώ να βρω αντικειμενική εφημερίδα. Κάθε άλλο. Και μιας και το έφερε η κουβέντα, είναι τόσο δυνατή η Θεσσαλονίκη που η κυρίαρχη εφημερίδα της τυπώνεται στον Πήγασο. Με ότι μπορεί να σημαίνει αυτό.
8. Σχετικά με το αεροδρόμιο «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» ήμουν ξεκάθαρος. Είναι απαράδεκτο το αεροδρόμιο μιας πόλης του μεγέθους της Θεσσαλονίκης να έχει μια τέτοια παρουσία στο διαδίκτυο. Το site του αεροδρομίου μοιάζει με επαρχιακό ΚΤΕΛ. Εκτός του ότι στερείται την στοιχειώδη αισθητική ενός ιστοχώρου, εκτός του ότι δεν είναι γραμμένο στην ελληνική γλώσσα, αδυνατεί να ικανοποιήσει βασικές ανάγκες. Π.χ. Μπορεί ένας Ολλανδός να πληροφορηθεί με ποιο λεωφορείο θα μεταβεί από το αεροδρόμιο στην πλατεία Αριστοτέλους; Τι να λέμε τώρα… Και επί τη ευκαιρία ορίστε και οι διαδικτυακές παρουσίες των αεροδρομίων του μολυσμένου Παρισιού, Λονδίνου και Νέας Υόρκης:
http://www.aeroportsdeparis.fr/ADP/en-GB/Passagers/Home/
http://www.heathrowairport.com/
http://www.jfk-airport.net/
9. Κύριε δήμαρχε και το Τσερνομπίλ το 1986 τινάχτηκε στον αέρα. Εσείς θα τρώγατε μαρούλια από την Ουκρανία; Όσον αφορά τον ΧΥΤΑ Μαυροράχης, την ώρα που γραφόταν αυτό το κείμενο ήταν ακόμη κλειστός. Η καημένη η Δυτική Θεσσαλονίκη που είναι μέσα σε ένα εκρηκτικό κοκτέιλ από φυτοφάρμακα; Εκεί οι άνθρωποι δεν έχουν ψυχή; Ή πληρώνουν λιγότερο δημοτικό τέλος στην ΔΕΗ;
10. Σεξουαλικό υπονοούμενο δεν άφησα κανένα. Υπόλογος είναι μόνο όποιος εφηύρε και συντηρεί τον όρο «ερωτική πόλη». Όσον αφορά τις αθλητικές σας επιδόσεις μακράν εμού πάν σκώμμα. Γνωρίζω από πρώτο χέρι τι εστί κόπος και τι ανταμοιβή. Δεν συναινώ όμως στο να περιπαίζεται η πολιτική ζωή με προσωνυμίες. Ένοχοι είναι τόσο οι πολίτες που δεν τις καταδικάζουν όσο και οι δημοσιογράφοι που τις χρησιμοποιούν στον γραπτό τους λόγο. Οι πλέον ένοχοι είναι τα δημόσια πρόσωπα που τις ανέχονται.
11. Ως προς το τμήμα ηθών είναι αλήθεια ότι πριν από καιρό διάβασα πως είναι το πλέον αποτελεσματικό στην Ελλάδα, έχοντας τις περισσότερες επιτυχίες στο ενεργητικό του. Ειλικρινά δεν μπορώ να θυμηθώ που το διάβασα. Υπόσχομαι αμέσως μόλις το ανακαλύψω να το δημοσιοποιήσω. Σε συνδυασμό με την τελευταία φράση του αρχικού μου κειμένου, συνιστά ένα λογοπαίγνιο, από αυτά που όλοι οι Έλληνες καθημερινά πλέκουν στην καθημερινή τους ζωή. Δεν είναι δα και τόσο επιλήψιμο.
12. Κύριε δήμαρχε το «δεν αντέχετε τον ανταγωνισμό» εντάσσεται στο λογοπαίγνιο που ανέφερα προηγουμένως και δεν μπορεί να εξεταστεί ως φράση αυτούσια. Δεν έχω κανένα λόγο να σας μεμφθώ σε προσωπικό επίπεδο.
Και για να τελειώνουμε, ελπίζοντας ότι δεν θα χρειαστεί να επανέλθω:
Διευκρινίζω άπαξ δια παντός το εξής:
Ορισμένοι συμπολίτες μου ενδεχομένως να μην συμφωνούν με το ύφος του γραπτού μου, ωστόσο η συντριπτική πλειοψηφία είναι βέβαιο ότι συμφωνεί με το πνεύμα του. Δεν έχω προσωπικά με τον κύριο Παπαγεωργόπουλο, ούτε με κάποιον άλλον κύριο της συμπολίτευσης ή της αντιπολίτευσης ή έστω της ελάχιστης μεοψηφίας. Δεν γνωρίζω καν τα ονόματά τους. Το κυριότερο… Δεν ψηφίζω καν στην Θεσσαλονίκη. Επομένως δεν έχω κανένα έννομο ή άλλο συμφέρον είτε από την επανεκλογή ή από την αλλαγή προσώπου στον δημαρχιακό θώκο. Αυτό, όμως, δεν με απαλλάσσει από την υποχρέωση που αντλώ από την επί 22 χρόνια διαβίωση στην πόλη της Θεσσαλονίκης, να προσπαθώ για το καλύτερο και το ανθρώπινο.
Μην ψάχνετε κύριε δήμαρχε να με βρείτε ούτε μέσα στις παρατάξεις της αντιπολίτευσης ούτε πουθενά. Θα με βρείτε εκεί όπου λιώνουν καθημερινά χιλιάδες νέοι άνθρωποι της Θεσσαλονίκης αγωνιζόμενοι εντίμως ενάντια στις κλίκες, στις κάστες, στις φατρίες, στις συντεχνίες, στην οικογενειοκρατία και στον κακώς αποκτηθέντα πλουτισμό. Εκεί που λίγο πολύ είναι όλοι οι bloggers.
Το όνομά μου δεν είναι «Μαύρη Προπαγάνδα». Ίσως μαύρη πραγματικότητα.
