ΤΟ ΚΟΜΜΑΤΟΣΚΥΛΟ

Διαβάσαμε πριν από μερικές ημέρες ότι με απόφαση του υπουργού Εθνικής Άμυνας, δεν επιτράπηκε στο δυναμικό του στρατοπέδου το οποίο εδρεύει στο Λιτόχωρο, να παρελάσει κατά την διάρκεια των εορτασμών για την επανάσταση του Ολύμπου. Αυτό συνέβη με την δικαιολογία της περιστολής των δαπανών. Διαβάσαμε παλιότερα, ότι για τον ίδιο λόγο, στις παρελάσεις θα συμμετέχουν μόνο πεζοπόρα τμήματα. Διαβάζουμε σήμερα ότι εν όψει των εορτασμών της 25ης Μαρτίου, καταργούνται οι εορταστικές εκδηλώσεις στις πρεσβείες μας ανά την υφήλιο, πάλι με την δικαιολογία της περιστολής δαπανών.

Ε! σήμερα διαβάστε και τούτο:

Λέγεται ότι οι δηλώσεις πόθεν έσχες των πολιτικών δεν δίνονται στην δημοσιότητα παρά μόνο κοινοποιούνται στους πολιτικούς συντάκτες. Λέγεται επίσης – και αν έχω λάθος ενημέρωση ευχαρίστως θα το παραδεχτώ – ότι δεν υπάρχει νόμος που να απαγορεύει την δημοσιοποίησή τους, αλλά υπάρχει μόνο μια διάταξη η οποία ορίζει ότι ο μόνος αρμόδιος για την απόφαση δημοσιοποίησης ή όχι των δηλώσεων πόθεν έσχες, είναι ο πρόεδρος της Βουλής.

Πολλοί πολίτες επικοινώνησαν με την γραμματεία της Βουλής και απαίτησαν να μάθουν πώς μπορούν να έχουν προσβαση στα στοιχεία των δηλώσεων πόθεν έσχες. Αυτό που εισέπραξαν ήταν η εξής προσβλητική απάντηση καφενειακού επιπέδου: “Αφήστε μας το τηλέφωνό σας και θα επικοινωνήσουμε μαζί σας.

Αν και δεν επιτρέπεται, ας το παραβλέψουμε προς στιγμήν.

Επειδή ο στρατός και τα σώματα ασφαλείας με τον καιρό όλο και περισσότερο θα βάλλονται, ας μείνουμε στο πνεύμα των ημερών και, αφού διευκρινίσουμε ότι ΔΕΝ αναφερόμαστε στον κ. Βενιζέλο, ας ρωτήσουμε:

Επιτρέπεται υπουργός Εθνικής Άμυνας να είναι κάτοχος μετοχών της Lockheed; (κάντε κλικ στη φωτογραφία)

Επιτρέπεται υπουργός Εθνικής Άμυνας να κατέχει μετοχές της κορυφαίας, ίσως, βιομηχανίας όπλων; (…εκτός κι αν υπάρχουν πολλές Lockheed) Η συγκεκριμένη δήλωση του πόθεν έσχες αφορά έτος κατά το οποίο το εν λόγω κορυφαίο πολιτικό πρόσωπο ΔΕΝ υπηρετούσε ως υπουργός Εθνικής Άμυνας, αλλά αυτό δεν μειώνει καθόλου την οργή και την αγανάκτηση.

Μπορούμε, ως Έλληνες πολίτες, να έχουμε στην διάθεσή μας τις δηλώσεις πόθεν έσχες του συγκεκριμένου ανθρώπου για τα έτη κατά τα οποία ήταν εν ενεργεία υπουργός Εθνικής Άμυνας; Τι απλούστερο από αυτό; Δεν έχει δικαίωμα ο λαός-ιδιοκτήτης να ελέγξει τον πολιτικό-υπάλληλό του; Δεν έχει δικαίωμα ο λαός-ιδιοκτήτης να ελέγξει αν οι υποψίες του είναι αληθινές; Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με περίπτωση Βουλγαράκη αλά “ηθικό και νόμιμο”, εδώ έχουμε να κάνουμε με περίπτωση αλά “αλητεία και κρέμασμα” – σε ενδεχόμενη επιβεβαίωση των υποψιών μας. Δεν έχει σημασία αν με 60 χιλιάρικα μπορείς να αγοράσεις πολλές ή λίγες μετοχές. Και μία μετοχή να κατέχεις, υπόλογος είσαι. Αν ο τέως υπουργός, την στιγμή που προϊστατο των ενόπλων δυνάμεων, ήταν α-μέτοχος της Lockheed δεν έχει να φοβηθεί τίποτε. Ούτε κι εμείς έχουμε να φοβηθούμε τίποτε. Ακόμα και αν διαψευστούμε, ακόμα και αν η αναγραφόμενη Lockheed είναι εταιρεία εσωρούχων, δεν οφείλουμε καμία συγνώμη. Είναι δικαίωμά μας να γνωρίζουμε την περιουσιακή κατάσταση των πολιτικών και να ζητάμε διευκρινίσεις για τις πάσης φύσεως απορίες μας.

Το ψέμα έχει κοντά πόδια και η αλητεία μακριά χέρια…

…αλλά το σκοινί έχει μικρή θηλιά, και το παλούκι ακόμη μικρότερη μύτη.

Κάποιοι πάνε γυρεύοντας…

Τώρα τελευταία σε κάποιους αρέσει να παίζουν με τις λέξεις. Δεν λένε φερ’ ειπείν, “ρε παιδιά να κάνουμε κάτι για την επαρχία” αλλά λένε “θα αναλάβουμε δράσεις για την περιφέρεια”. Δεν λένε για παράδειγμα, “να ακουστεί και καμιά άλλη φωνή” αλλά λένε “εναλλακτικά δίκτυα πληροφόρησης”. Από παλιά ακόμη, δεν λέγανε ότι οι επίσκοποι πέθαναν ή τίναξαν τα πέταλα όπως ο κοσμάκης αλλά οι μητροπολίτες “εκοιμήθησαν”. Δεν λένε ότι ο καρκίνος θερίζει αλλά “έφυγε από την επάρατο”. Δε λένε, π.χ. ότι στις τάδε του μήνα έχουν εκδήλωση τα “πουσταριά του κερατά” αλλά η “gay κοινότητα σας προσκαλεί” κλπ…

Η παιδεία μας, μας επιβάλλει να κινηθούμε με τον εξής τρόπο: “Εν οίδα ότι ουδέν οίδα”. Όταν ο μεγαλύτερος φιλόσοφος που πάτησε το πόδι του στη γη παραδέχεται την άγνοιά του, δεν μπορούμε παρά να τον ακούσουμε. Η παραδοχή και η επίγνωση της άγνοιάς μας, μόνο αυτή, μπορεί να αποτελέσει το έναυσμα για να κηρύξουμε τον πόλεμο στην αμάθεια.

Ένας συντεταγμένος πόλεμος, όμως, πάντα ακολουθεί κανόνες. Μας λέγει ο Αντισθένης: “Αρχή σοφίας η των ονομάτων επίσκεψις”. Αυτό δε σημαίνει παρά τίποτα άλλο από την έρευνα των λέξεων. Η ετυμολογία αυτή καθ’ αυτή αποτελεί μιαν εξαίρετη άσκηση. Διατηρεί το μυαλό σε εγρήγορση και κάνει τα πάντα να παρουσιάζονται όπως είναι και όχι όπως φαίνονται. Ετυμολογία σημαίνει έρευνα και η έρευνα ποτέ δεν ζημίωσε αυτόν που την επεδίωξε. Έρευνα σημαίνει αναζήτηση. Αναζήτηση της ρίζας των λέξεων αλλά και της ρίζας οποιουδήποτε πράγματος σε απασχολεί. Είναι κοπιαστική, ίσως πολλές φορές να πέσεις σε παράθυρα που “καλύτερα” να μείνουν κλειστά. Αλλά με κλειστά παράθυρα ποτέ δεν θα σε λούσει το φως. Μπορεί να σε κουράζει, να σε απογοητεύσει, να σε φοβίσει, αλλά εκεί έρχεται ο Θεός που αγαπώ για να με κρατήσει όρθιο.

“Αιτείτε και θέλει σας δοθή, ζητείτε και θέλετε ευρεί, κρούετε και θέλει σας ανοιχθή”

Επιτρέπεται να λέμε ότι η VODAFONE υπέκλεψε και ξεφτίλισε σύσσωμο το ελληνικό κράτος, αλλά απαγορεύεται να λέμε ότι είναι εβραϊκής ιδιοκτησίας. Λέμε ότι η FED, η Ευρωπαϊκή κεντρική τράπεζα, η Goldman Sachs, o Νούριελ Ρουμπίνι, ο Τρισέ, ο Μπενράκε και όλοι αυτοί πιέζουν, στριμώχνουν και δυσχεραίνουν, ακόμη περισσότερο τη θέση της Ελλάδας. Δε λένε όμως ότι όλοι αυτοί είναι Εβραίοι.

Στην κοινωνία όπου μπορείς άφοβα να δηλώσεις άθεος και αρνητής παντός Θεού, απαγορεύεται να δηλώσεις ότι δεν πιστεύεις στην ύπαρξη του “ολοκαυτώματος”. Και οι 2 περιπτώσεις αποτελούν το ίδιο πράγμα. Ο ένας δεν πιστεύει σε κανένα θεό (δικαίωμά του είναι) και ο άλλος αρνείται να δεχθεί οποιαδήποτε προπαγάνδα (αυτός δεν έχει δικαιώματα;)

Στην κοινωνία όπου σε κάποια μπιενάλε δεν είναι διόλου απίθανο να δεις την Παναγία ζωγραφισμένη σαν καμιά πουτάνα, στην ίδια κοινωνία απαγορεύεται να ψελλίσεις οτιδήποτε έστω και για τον μαντρότοιχο κάποιας χάβρας.

Στην κοινωνία που ο εβραίος σπίλμπεργκ πήρε καμιά 200αριά όσκαρ με την “Διάσωση του στρατιώτη Ράιαν” γιατί υποτίθεται ότι η αμερικανίδα μητέρα εκλιπαρεί να της επιστρέψουν τον γιο της σώο, στην ίδια κοινωνία η ΣΠΑΡΤΙΑΤΙΣΣΑ ΜΑΝΑ του “’Η ΤΑΝ ‘Η ΕΠΙ ΤΑΣ” δεν θα έπαιζε ούτε στο σινεμά του πέρα μαχαλά.

Στην κοινωνία όπου ο απόλυτα ηλίθιος προτείνει να ονομαστεί κάποια πλατεία της Θεσσαλονίκης σε πλατεία σαρκοζί, στην κοινωνία όπου στην εκδήλωση για την γυναίκα της Πίνδου του ‘40 όλοι κι όλοι μαζί ήταν καμιά 50αριά άτομα, στην ίδια κοινωνία όπου για το happening του “ολοκαυτώματος” παρέστησαν βουλευτές και δημαρχαίοι, παπάδες και νομαρχαίοι, στρατηγοί και υπουργοί, οι αρχές και τα αρχίδια του τόπου, στην ίδια κοινωνία κάποιοι αρχίζουν να μην αισθάνονται καλά. Κάποιοι είναι αλλεργικοί σε αυτήν την άλωση. Κάποιοι “αρρωσταίνουν” και είναι βέβαιο ότι θα “κολλήσουν” και τους άλλους.

Κάποιοι “αρρωσταίνουν” όταν μαθαίνουν ότι ο πρωθυπουργός της χώρας είναι εβραίος καραμπινάτος. Κάποιοι “αρρωσταίνουν” όταν μαθαίνουν ότι οι επικεφαλής σχεδόν όλων των ζωτικών επιχειρήσεων δημόσιου συμφέροντος είναι εβραίοι. Κάποιοι “αρρωσταίνουν” όταν μαθαίνουν ότι στην κεφαλή του διπλωματικού αρχείου του υπουργείου εξωτερικών περιφέρονται εβραίοι. Κάποιοι “αρρωσταίνουν” όταν μαθαίνουν ότι κάποιοι πολιτικοί αλλάζουν τα ονόματά τους για να αποκρύψουν την εβραϊκή καταγωγή τους. Κάποιοι “αρρωσταίνουν” όταν μαθαίνουν ότι στην Αθήνα υπάρχουν πάμπολλα αγάλματα του εβραίου βενιζέλου και ούτε ένα του Μέγα Αλέξανδρου. Κάποιοι “αρρωσταίνουν” όταν μαθαίνουν ότι το κεντρικό ισραηλιτικό συμβούλιο της Ελλάδας θέτει διαρκώς θέμα αποζημίωσης από το ελληνικό κράτος σχετικά με τις περιουσίες των εβραίων που χάθηκαν στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

ΚΑΠΟΙΟΙ ΕΝΟΧΛΟΥΝΤΑΙ ΣΦΟΔΡΑ ΜΕ ΤΕΤΟΙΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

Δεν μας ενοχλεί το θρήσκευμα ή οτιδήποτε άλλο σχετικό με τον ιουδαϊσμό. Μας ενοχλεί να εκδηλώνεται από τους επικεφαλής της χώρας το εβραϊκό μίσος απέναντι στον Ελληνισμό. Η τακτική των Εβραίων που τους κρατά ασφαλείς εδώ και και χιλιάδες χρόνια είναι γνωστή, αλλά προφανώς μέσα στην μέθη και την ευωχία των κερδών τους, κάποιοι ξεχάστηκαν.

Οι εβραίοι στο σύνολο των αιώνων και μέχρι σήμερα όταν κλέβουν δεν φαίνονται και όταν φαίνονται δεν κλέβουν.

Τώρα ΚΑΙ κλέβουν ΚΑΙ φαίνονται.

Αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί. Θα διακοπεί. Το αν θα διακοπεί βίαια ή όχι είναι στο χέρι τους. Αλλά όχι για πολύ ακόμα. Και να φιμωθούν κάποιες φωνές, δεν είναι δυνατή η ανάσχεση.

Η μάχη του ελληνισμού ξεκίνησε. Και ας μην πολεμάνε οι Έλληνες. Όπου κυκλοφορεί η ελληνική σκέψη, ο αγώνας πάντα είναι όμορφος. Η ελληνική σκέψη που δεν ανέχεται πατερούληδες, η ελληνική σκέψη που κάνει έρωτα με την αμφισβήτηση και την έρευνα και γεννά επιστήμη. Ήδη στο Ισραήλ καθημερινά νέοι άνθρωποι παίζουν, γελούν, ερωτεύονται. Έχουν τις αγωνίες και τις ανησυχίες τους όπως όλοι οι νέοι. Δεν θέλουν να πάνε στον πόλεμο, δεν θέλουν να καταταγούν, δεν θέλουν να αποτελούν τη μονάδα του εμπορικού ισοζυγίου του θρησκόληπτου πατέρα τους και των φανατικών ραββίνων. Πολλοί από αυτούς δουλεύουν σε εργοστάσια και γνωρίζουν πως είναι να είσαι εργάτης εκτός από άθλιος έμπορος. Πολλοί νέοι επιθυμούν και αυτοί να αποκτήσουν ένα αυτοκίνητο της προκοπής και ένα σπίτι σε μια ήσυχη γειτονιά σε αντίθεση με τους συνομήλικους εβραίους της διασποράς οι οποίοι ξοδεύουν με ασφάλεια τα λεφτά του πατέρα τους στα μπουρδέλα πολυτελείας των απανταχού “Μεγάλων Μήλων”. Πολλοί νέοι άνθρωποι του Ισραήλ βασανίζονται καθημερινά από την εξουσία του κράτους τους. Πολλά παιδιά φτύνουν το γάλα που βύζαξαν γιατί “χαλάνε την πιάτσα”. Χαλάνε την πιάτσα του “αδικημένου”, του “κλαμμένου”, του “κατατρεγμένου”, του “συκοφαντημένου”, του “διωκόμενου” εβραίου. Στο Ισραήλ δεν είναι αδύνατο να γεννηθεί γενναίος άνθρωπος. ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΤΟΝ να στηριχθεί από το καθεστώς γιατί “χαλάει την πιάτσα”, “μολύνεται ο πάγκος”, αδειάζουν τα συρτάρια. Κυρίως, είναι αδύνατον να επιβιώσει στο Ισραήλ. Ο μοναδικός γνωστός γενναίος, είχε την κατάληξη που όλοι ξέρουμε:

"συμφέρει ημίν ίνα εις άνθρωπος αποθάνη υπέρ του λαού και μη όλον το έθνος απόληται."

“…και ελεύσονται οι Ρωμαίοι και αρούσιν ημών και τον τόπον και το έθνος.”

Οι εβραίοι άρχοντες είπαν την μαγική λέξη: “αρούσιν ημών”

Αυτός ήταν ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ο φόβος τους. Μην τους “σηκώσουν”, μην χάσουν την εξουσία, μην εκδιωχθούν, μην τους αγνοήσει ο λαός.

Όντως… Θα σας σηκώσουν… Θα σας σηκώσουν και θα σας στείλουν στο διάολο

Ο Αντίοχος μετά από αιώνες επέστρεψε. Ο Αντίοχος είναι εδώ και εξελληνίζει την νεολαία του Ισραήλ με ταχείς ρυθμούς. Κανένας Μωυσής και κανένας άπλυτος και μίζερος Καϊάφας δεν θα ξανασταυρώσει κανέναν. Πάνε οι χανουκά, τελειώσαν. Ο Ελληνισμός φοράει τα καλά του.

Το ποτάμι ξεχείλισε και δε γυρίζει πίσω.

Και είτε μας φιμώσετε είτε όχι σας δίνουμε μιαν υπόσχεση. Υπόσχεση που ισχύει είτε έτσι είτε αλλιώς. Κατά πώς το είπε ο Γιώργαρος που σας είχε και σε εκτίμηση.

“αν γίνω καλά θα τον χαλάσω εγώ αυτόν που με βάρεσε, εάν ψοφήσω κλάστε μου το μπούτσο "

Η ζωή, συνήθως, αργεί να τιμωρήσει αλλά όταν γίνεται, αυτό συμβαίνει με απόλυτα σκληρό και δίκαιο τρόπο.

Η τιμωρία για έναν κακό εργοδότη δεν είναι να χάσει την επιχείρησή του. Η απόλυτη τιμωρία και ύστατη ταπείνωση για έναν κακό εργοδότη είναι να αναγκαστεί να εργαστεί ως υπάλληλος. Η τιμωρία για έναν άδικο πλούσιο άνθρωπο δεν είναι να φυλακιστεί. Η απόλυτη τιμωρία και ο απόλυτος βασανισμός είναι να δημευθεί η περιουσία του μέχρις εσωρούχων. Η τιμωρία για έναν κακό δικαστή δεν είναι να απολυθεί ή να υποβιβαστεί.

Η απόλυτη τιμωρία και η ολοκληρωτική εξαχρείωση για έναν κακό δικαστή είναι να δικαστεί. Είναι να κατεβεί από το έδρανο και να καθήσει στο εδώλιο. Είναι όταν από γάτα θα αναγκαστεί να παραστήσει το ποντίκι. Όταν θα κοιτάει μάταια την εικόνα του Χριστού που κρέμεται πάνω από το σβέρκο αυτού που πλέον τον δικάζει. Είναι όταν θα αισθανθεί όπως αισθάνεται ο γιατρός που διαγιγνώσκει στον εαυτό του μιαν ανίατη ασθένεια. Όπως ακριβώς ο γιατρός γνωρίζει όλες τις παραμέτρους της ασθένειας και όλες τις δυνατότητες της επιστήμης, όπως ακριβώς ο γιατρός βρίσκεται στο έσχατο σκαλοπάτι της απελπισίας και απόγνωσης, έτσι ακριβώς θα αισθανθείς και εσύ κακέ δικαστή καθισμένε στο εδώλιο. Θα βρεθείς σε απόγνωση γνωρίζοντας τι σημαίνει η παράβαση των επιταγών του νόμου και του Συντάγματος και γνωρίζοντας επιπλέον τι μπορεί να πάθεις από κάποιον που σε δικάζει όταν αυτός είναι αποφασισμένος.

Κάθε μέρα βιάζονται οι νόμοι και το Σύνταγμα. Κάθε μέρα επιτρέπετε στην Δικαστική Εξουσία να συνευρίσκεται με την Εκτελεστική και τη Νομοθετική. Κάθε μέρα πέφτετε όλο και πιο χαμηλά αλλά δεν αφήνετε και εμάς να σηκώσουμε κεφάλι.

Δεν περιμένουμε απλώς να μιλήσετε.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ να καλέσετε στο γραφείο σας όλους τους επίορκους και να τους καταστήσετε σαφές ότι παρανομούν.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ να αρνηθείτε να συμμορφωθείτε με νόμους που είναι αντίθετοι προς το Σύνταγμα.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ να τοποθετηθείτε ΑΜΕΣΑ και ΑΜΕΣΩΣ:

Επί του κυοφορούμενου νομοσχεδίου περί απόδοσης ιθαγένειας σε μετανάστες.

Επί της επικείμενης διοικητικής αναδιάρθρωσης με το όνομα “Καλλικράτης”.

Επί της ύπαρξης και λειτουργίας των εταιρειών δημοσκοπήσεων.

Επί των τηλεοπτικών δελτίων ειδήσεων.

Επί του νόμου περί ευθύνης υπουργών.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΑΥΤΟ ΓΙΑ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΠΛΗΡΩΝΕΣΤΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΓΙΑ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΤΟ ΑΦΕΝΤΙΚΟ ΣΑΣ, ΔΗΛΑΔΗ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ, ΣΑΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΕΙ ΜΕ ΣΕΒΑΣΜΟ, ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΑΣΥΛΙΑ.

Το προείπαμε. Η απόλυτη τιμωρία και η ολοκληρωτική εξαχρείωση για έναν κακό δικαστή είναι να δικαστεί. Αλλά σε περίπτωση έκρυθμης κατάστασης, ποιος μπορεί να σας το εγγυηθεί;

Στο χέρι σας είναι:

Ή γίνεστε Τερτσέτηδες

ή… σας κάνουμε Τσαουσκέσκηδες.